մի ընտանիքի պատմություն..

Ասում են հայերս տարիների հետ վախկոտ ենք դարձել..
Բողոքական.. բողոքում ենք բոլորից ու ամեն ինչից
Շատերն են պահանջում.. իրանք էլ չգիտեն ումից ու ինչ
Մուննաթն ա փոխարինել ''նամուսն ու պատիվը'''

առանց videoն նայելու մի կարդացեք
http://www.youtube.com/watch?v=cnLq2ZFGiiE&list=UUKUJ0XK0Z49-uNGLuHZHafQ&index=3

Ես շատ լավ եմ հասնակում թոշակառու գյուղացուն ..որ հացի փող չունի..ու 12 000դրամով չի կարողանում ապրել..
Լավ եմ հասկանում որ իրա գերազանցիկ տղան առանց փողի չի ընդունվի..
Լավ եմ հասկանում, որ մենք բանակի կարիք ունենք ու բանակից խուսափելով չի ստացվի..
Լավ եմ հասկանում, որ դրսի ուժերով ամեն ինչ արվում ա.. որ օգտագործեն նման ընտանիքներին իրանց կեղտոտ գործն առաջ տանելու համար..
Լավ եմ հասկանում, որ լֆիկասաշիկասերժոն քանդում ա ազգս..
Շատ լավ եմ հասկանում, որ չկա մեկը ով մտածի ժողովրդի մասին..
Բայց ախր...

մենք ինքներս մեր մասին չենք մտածում..
մեր հայերիս արժեքներն են փոխվել..
ԸՆՏԱՆԻՔն ա վերացել.. ամեն մեկն իրա համար.. հայի ստեղծող գենն ա վերացել..
Եթե առաջ ամոթ էր անապահով լինելը հիմա դա ամոթ չի.. ընդհակառակը ''մերոնցական''ի նղան ա..
Կիսվել ենք աղքատի ու հարուստի.. լֆիկականի ու հակիստների.. բարևին հավատացողների ու քննադատողների..
մեզ ազգովի մի թշնամի ա պետք ու ինքնորոշում..
տեսնես ուր ա պատերազմի տարիներին գոյատևած իմ ազգս